නිදහස

ලේ හලපු උන් මැද
දිවි දීපු උන් ලග
අපේ උන්ගේ කදුලු මැද
උන් දීපු නිදහසක් නැතිවග
උන් දිනපු යුද්ධයක් නැති වග
නොතේරුන ගානට
සුදු රෙද්ද පොරවාන
නිදහසට සැරසෙන
යකුනේ
දිවි පිදූ උන්
සිංහලද දෙමලද
නැවත උන්
නූපදිනු ඇත
මෙබිම මත...

ආදරය

පරතරය

උනුන් අතර

නුඹ සුවද මල

අමිල 

කරවිල මල

රෝස මල්
විතරමද
මල්
ඇයි....
කරවිල මල්

තාත්තා දුක් කදුලු මැද

සිය සතුට වෙනුවට

මා සැනසූවේය

අතට ගත් සතයට

මත් වන තාත්තලා මැද

පොතක් පෑනක් ගෙනදී සතුටු විය

අනේක වේදනා අපහස මැද

තියුණුව ලෝකය දකින හැටි ඉගැන්විය

බොරු සෝබන මෝස්තර මැද අතරමංනොවන හැටි කියා දුනි

ඒත් අද

එ මගම යන විට

බොහෝ දෑ අතපසු වූ

ගැහැණියක් වී ඇත...

කව් ගී ලියා ඇත මිනිසුන් අප්‍රමාණව

මමද ඒ අතර

එහෙත් හමුවූ පසුව නුඹ නොලීමි එකදු

කවියක් නුඹ ගැන

ලියන්නට ගත් මුත්

ලියා නිමකළ නොහැකි බව දැනුණෙන්

බලා උනිමි

ආදරේ දෙස නුඹ මවෙත පෑ

උඩු යටිකුරුව විටෙක සිත රිදවන

ගැහැණු ප්‍රේමවන්තියන් නොවිය යුතුය කිසි දිනෙක

උන්ට නොතැලෙන යකඩ වනු නොහැකිනම්

උඩපැන තලන විට

උභතෝකොටික පෙම්වතුන්

නුඹේ හදවත මත
හීන් නූල

මා බැද තැබූ

පරිස්සමින්
රකින්නට
වෙර ගමි

කුණාටු,සුළි සුළං එමටයි
මේ දැනුත්

මහ මුහුද මම
කප්පරක් දුක් උහුළන
සැළෙන මුත් නොසිදෙන,

වෙරල නුඹ....
නොසැළෙන...,
යනෙන විට මා ඉවසන

කොතැනක
නතර වුවසිරුර
එකම එක දෙයකි ....;
හදවත
නුඹ සමග බව දිවුරමි
මා මළද
මට මාද නොහැගෙන
එකම එක අදහස
මෙයම පමණකි

මා...
නුඹට
ආදරේ ඇයි
මෙපමණ

එය එතෙකින් නිමා විය ...
.......අදුර .....

අපි

මම

තරු  දැක

නින්ද සොයමි

ඔබ‍

තරු ගෙන

රටා අදියි

මම සද දැක

උණුසුම් වෙමි

ඔබ සද ගැන

කවි අමුණයි

මම වැස්සේ 

පිණි අමුණමි

ඔබ වැස්සට

සෙවන හොයයි

 

.

...

?????

AhAsA

නොරිකො සං

දෙවෙන්දරා සං
මං මග බලන් හිටියාට
ඇස් දෙකට ඉස්පාසුවක් නැතිව
හිතට පොඩ්ඩක් බයයි
නිකමටවත්
නුඹ නාවොත්,
ආවත්
මාව නොදැක්කොත්....,
ආදර නොරිකො සං කියා ...
මාව පිළි නොගත්තොත්..............................,
මළවුන්ගේ අවුරුදු දා....
කොයිතරම් දුරද තව...

අහංකාර ඉර
හිතක් පපුවක් නැතිව
කාලාන්තරයක් තිස්සේ
දවමින්
පුච්චමින්
අසරණ කරමින්
දුන්නු දුක කන්ද
.
.
.
.
මෙන්න වැස්සක්.....

කෙහේදෝ...
මාළු බදිනවා
සුවදේ..... බෑ...

මහත්තයා

චිකන්ද
මාළුද
බිත්තරද

නෑ... එපා...
මම
වෙජිටේරියන්....

කවි

කවි

දෑස් නොලද
                 දෙකන් අහිමි
ආදරයක්
             කුමට විදිමි
වදන් අහිමි
                    සිහින දකිමි
සැබෑ වුණද
             යළි නොවිදිමි

මම....
වීදිය දිගේ
යන ගමන්
ඇහින්ද මල
පරවුණ
ඉක්මන....

නෑ... මට ඕනි

මම හිත හිත ඔහේ හිටියා
හුළගක්.....?
නෑ.........
ඒ...ගැඹුරු
හුස්මක්
මම
හිරිවැටුණා
ඕනි
එපා
ඕනි
එපා
නෑ ... මට ඕනි
එපා.... ඒ හුස්ම ගැඹුරු නෑ.....
කමක් නෑ
මට ඕනි.....
එපා.....

එදා...මා..... දුරක හිද දුටු...නොසැලෙන මහා කදු යාය... දැක ගන්න ළගට ගොස්... වෙහෙසුණෙමි
දිවා රෑ...
හ්ම්......
මහන්සියි....
අවුරුදු....
ගානක්.
ඇවිද්දා... ඇවිද්ද
දුක් වින්ද
කදු පංති,ගිරි දුර්ග
පසුකරන්
මම ආවා....
සිතූ තරම්
උසත් නැති
සිතූ තරම්
සවියක් නැති
ශේෂ කදු නිම්නය
දුකක් නෑ
පසුතැවිල්ලක් නෑ
ආදරෙයි